Çakır gözlü dev

Merhabalar,

     Güldük sadece. Bir tek dudaklar yerinden oynadı. Bir yudum ekmek, bir kaşık su hiçbir zaman sebep olmadı göz parıltısına, kalbin heyecanına. Hor görüldü ekmek, küçümsendi su.

     Sebepten sayılmadılar, adam yerine konmadılar.

     Akıldan düşüp, orada kaldılar.

     Mekanın önemsiz, vaktin değersiz olduğu bir yerde, ve hikmetse bu kez göz parıldadı, kalp heyecan ile attı:

    

      "Geçti be Resul."

     

     Bir yudum ekmek, bir kaşık su...

                                                                                   ***

     Gözleri daldı bir an adamın. Elinde kumanda, kulağında televizyon cızırtısı. Nasıl olacaktı, nasıl devam edecekti. İşittiği laflar, gördüğü muamele ne vakit canına tak edecekti. Bilinmezdi, belki de etti.

     

     Öyleyse ne vakit söyleyecekti ?
     Söyleyemezdi.
     Söyleyemezdi doğrusu. Yakıştırmazdı kendine.
     Halbuki bilmezdi, ne çok yakışırdı. En çok da ona yakışırdı.

     Uğraştı ama olmadı, göz kapakları yer çekimine meydan okuyamadı.

     

     Uykuya yenik düştü çakır gözlü dev, sabahına her şeye karşı.

     Güzel bir gece geçirmemiz dileğimle.